ҺАҠЛАУСЫ ҠАЛҠАН

Дөйөм алғанда, һәр доға - Аллаһы Тәғәләбеҙҙән бирелгән ҡалҡан ул. Ҡайһыныһын уҡыһаң да, тик яҡшылыҡҡа ғына.

Бисмилләһир-рахмәнир-рахим. Бисмилләһил-мүһәйминүл-ғәзизүл-ҡадир. Әджмәлү күлли шәййин үә һүуә насир. Ҡаф. Джим. Нүн. Сад. Әджүрни фә-иннәкә хайрун-насирин. Үәф-тәх ли фә-иннәкә хәйрүл-фатихин. Үәғ-фир ли фә-иннәкә хәйрүл-ғафирин. Үәр-хәмни фә-иннәкә хайрүр-рахимин. Үәһ-дини үә нәжжини минәл-ҡаумиҙ-ҙалимин. Әлиф. Ләм. Мим. Та син. Хә мим ғайн син ҡаф. Мәраджәл-бәхрайни йәлтәҡыййән. Бәйнәһүмә бәрҙәхун лә йәбғыййән. Әс-әлүкә биһә үә бил-әйәти үә бил әсмә'и күллиһә үә бил-әғзәми минһә ән тәджғәләл-ләмә тауғә йәдәййә үәл-әлифәл-хәкимә ғәләййә үән-нуҡтәтә вусләтән минкә иләййә. Әхүн. Ҡаф. Әҙүм. Хүм. Һәүн әмин. Фәл-хүкмү хүкмүк. Үәл-әмру әмрук. Үәс-сирру сиррук. Үә лә иләһә ғәйрук. Үә-әнтәл-мәликүл-хәкҡул-мүбин. Та һә. Йә син. Нүн. Ҡаф. Сад. Та син. Та син мим. Әлиф, ләм, мим. Әлиф ләм ра. Әлиф ләм мим ра. Әлиф ләм мим сад. Ҡәф һә йә ғайн сад. Хә мим. Үәл-лаһү миү үәра'иһим мөхит. Бәл һүуә ҡөрьәнүм-мәжид. Фи ләүхим мәхфүз үә лә хәүлә үә лә ҡыууәтә иллә бил-ләһил-ғалиййил-ғәҙим.

Көмөшхәнәүи хәҙрәт (раҙыйаллаһу-ғәнһү) былай тигән: "Был (һаҡлаусы ҡалҡан) - Ҡөрьән-Кәримдең бөтөн сүрәләренең серҙәрен эсенә алған хазиналыр. Ниндәй ниәт менән уҡылһа ла, еренә етер. Бөтә мәхлүктәр был кешене яҡын күрер, дошмандары харап булыр. Теләгән теләктәре үтәлер".

Рухиәт, доғалар төркөмө.