Был һүҙҙәрҙең аңлатмаһын кем белә?

ЗАЙНАТЫУ (ЗАЙНАТ) – Моңло, яңғырауыҡлы итеп йырлау йәки уйнау; сыңғыратыу.

Тынлыҡты ярып, килә-килешләй тальянын зайнатып ебәрҙе бер заман.

ВАДИ – 1. Тауҙар араһындағы уйһыу ер. Вадиға томан ятҡан. 2. Ҡороған йылға үҙәне. Йылға ҡороп вадиға әйләнде.

ҒАДӘҮӘТ – Дошманлыҡ, күрә алмаусылыҡ.

Ғадәүәт йүнле ғәҙәт түгел. Күңелдәрҙә ғадәүәт булмаһын. Ғадәүәт ул күңелде ҡарайта.

ҒАҘӘБ – Татлы, тәмле, сөсө телле; ләззәтле.

Ғаҙәб бәйет. Ғаҙәб телмәр. Халыҡ ижадының теле – ғаҙәб тел.

ЗӘЛ – Ярамаған эштең шауҡымы; касафат.

Яһиллығының зәле төшкән уға, шуға ауырый.

ИРҒАҘАҠ, ИРҘӘҮКӘ – Холҡо ирҙәрсә булған ҡатын-ҡыҙ.

ИРГӘНӘК – Ысын ир тип әйтерлек булмаған ир-ат; ир йорто.

“Башҡорт теленең академик һүҙлеге” китабынан.